Eczane reçete yönlendirme cezası, 6197 sayılı Kanunun 24. maddesinin ikinci fıkrasındaki yasaklara aykırılık hâlinde uygulanan idari para cezasıdır. Kanunda 5.000 TL ilâ 50.000 TL nominal aralık öngörülmüş olup fiilin tekrarında ceza, daha önce verilen cezanın iki katı olarak uygulanır.
Kısaca
- Yasak: 6197 sayılı Kanunun 24. maddesinin ikinci fıkrası, reçete toplama ve yönlendirmeye ilişkin dört ayrı davranışı yasaklar.
- Kapsam: Yalnız hekimle anlaşma değil; üçüncü kişilerle işbirliği, simsar ve kurye kullanımı ile yönlendirilmiş reçeteyi kabul de kapsamdadır.
- Nitelik: Söz konusu olan kanuni bir yasak ve idari yaptırımdır; bu sayfa fiili suç olarak nitelendirmez.
- Ceza: Kanunda 5.000 TL ilâ 50.000 TL nominal aralık yazılıdır; güncel tutar yeniden değerleme yönünden ayrıca kontrol edilmelidir.
- Tekrar: Fiilin tekrarı hâlinde ceza, daha önce verilen cezanın iki katı olarak uygulanır.
- Merci: İdari para cezasına mahallî mülkî amir karar verir.
- İspat: Kimin, ne şekilde ve hangi delillerle reçete yönlendirdiği somut olarak gösterilmelidir.
- Kanun Yolu: Salt idari para cezasında tebliğ veya tefhimden itibaren 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine başvurulur.
- Ayrım: Reklam yasağı, reçetesiz satış ve disiplin süreci ayrı rejimlere tabidir.
Reçete Yönlendirme Cezası Nedir?
Reçete yönlendirme yaptırımı, reçetelerin belirli bir eczaneye yönlendirilmesine ya da toplanmasına ilişkin yasaklara aykırılık hâlinde eczacıya uygulanan idari para cezasıdır. Dayanağını 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanunun 24. maddesinin ikinci fıkrası oluşturur.
Yasağın amacı hastanın eczane seçme serbestisini korumak ve eczacılar arasında haksız rekabeti önlemektir. Reçetenin hastanın tercihi dışında belirli bir eczaneye yönelmesi, hem bu serbestiyi hem de eczacılık hizmetinin doğrudan sunulması ilkesini zedeler.
Burada bir nitelendirme uyarısı gerekir: bu sayfa konuyu kanuni yasak ve idari yaptırım bağlamında ele almaktadır. Fiilin ayrıca adli boyut doğurup doğurmayacağı somut olayın kendi verilerine göre değerlendirilir ve bu sayfanın kapsamı dışındadır. Eczane hukukunun bütününe ilişkin çerçeve için eczane hukuku ve eczane davaları başlıklı içerik yol gösterici olabilir.
6197 Sayılı Kanunun 24. Maddesi Hangi Fiilleri Yasaklıyor?
Kanun, yasaklanan davranışları tek bir genel ifadeyle değil dört ayrı başlıkta saymıştır. Bu ayrım, bir dosyada hangi fiilin isnat edildiğinin belirlenmesi bakımından önem taşır.
Kanun, eczacıların kendilerine reçete gönderilmesine yönelik olarak kurumlar, hekimler, diğer sağlık kurum ve kuruluşları ile üçüncü kişilerle açık veya gizli iş birliği yapmasını; bu amaçla simsar, kurye elemanı ve benzeri yönlendirici personel bulundurmasını; reçete toplama veya yönlendirme faaliyetinde bulunmasını yasaklamıştır. Aynı fıkrada eczacıların bu yollarla gelen reçeteleri kabul edemeyeceği de düzenlenmiş olup, bu fiillerin tespiti hâlinde ilgililere idari para cezası verilir ve tekrarı hâlinde verilecek idari para cezası, daha önce verilen cezanın iki katı olarak uygulanır.
Bu dört başlığın ortak yönü, reçetenin hastanın serbest tercihi dışında bir eczaneye yöneltilmesidir. Farklı yönleri ise fiilin kimin tarafından ve hangi araçla gerçekleştirildiğidir; bu da her başlıkta aranacak delilin farklılaşmasına yol açar.
Hekim veya Sağlık Kuruluşuyla İşbirliği Ne Zaman İhlal Oluşturur?
İşbirliği yasağı, reçete gönderilmesi amacına yönelik bir anlaşma veya düzen bulunduğunda gündeme gelir. Kanun, bu işbirliğinin açık ya da gizli olmasını ayırmamıştır; her iki hâl de yasak kapsamındadır.
Bununla birlikte eczacı ile hekim arasındaki her yakınlık veya yoğunluk tek başına iş birliği anlamına gelmez. Belirli bir hekimden ya da sağlık kuruluşundan gelen reçete sayısının fazla olması istatistiksel bir gözlemdir; tek başına yasağın ihlal edildiğini göstermez. Özellikle çevresinde başka eczane bulunmayan yerlerde bu yoğunluk doğal bir sonuç olabilir.
Bu nedenle işbirliği iddiasının somut verilerle ortaya konulması gerekir. Anlaşmanın varlığına, yönlendirmenin nasıl işlediğine ve tarafların rolüne ilişkin bilgi ve belgeler gösterilmedikçe, salt sayısal bir tespit sebep unsuru bakımından tartışmalı kalır.
Simsar, Kurye ve Yönlendirici Personel Kullanılması
Kanun, reçete gönderilmesi amacıyla simsar, kurye elemanı veya benzeri yönlendirici personel bulundurulmasını ayrıca yasaklamıştır. Bu, işbirliği yasağından bağımsız bir başlıktır.
Buradaki ölçüt kişinin unvanı değil işlevidir. Eczacının yanında hangi sıfatla çalıştığından çok, reçetenin eczaneye yönlendirilmesinde fiilen rol alıp almadığı belirleyicidir. Bu nedenle personelin görev tanımı ile fiilî faaliyetinin uyumu incelenir.
İsnat edilen fiil bu başlıksa, savunmada ilgili kişinin eczacının yanındaki gerçek görevinin ve çalışma düzeninin gösterilmesi önem taşır. Sözleşme, görev tanımı ve fiilî çalışma kayıtları bu kapsamda değerlendirilebilir.
Reçete Toplama ile Reçete Yönlendirme Arasındaki Fark
İki kavram yakın olmakla birlikte aynı değildir. Reçete toplama, reçetelerin hastadan ayrı biçimde bir araya getirilerek eczaneye ulaştırılmasını anlatır; burada reçeteler fiilen toplanır.
Reçete yönlendirme ise reçetenin belirli bir eczaneye yöneltilmesidir. Burada reçetenin fiziken toplanması şart değildir; hastanın belirli bir eczaneye yönlendirilmesi de bu kapsamda değerlendirilebilir.
Ayrımın pratik önemi, aranacak delilin farklılaşmasındadır. Toplama iddiasında reçetelerin nasıl bir araya getirildiği; yönlendirme iddiasında ise yönlendirmenin hangi kanal üzerinden ve kim tarafından yapıldığı gösterilmelidir.
Yönlendirilmiş Reçetenin Kabul Edilmesi de Yasak mı?
Evet. Kanun, bu yollarla gelen reçetelerin kabul edilmesini de ayrıca yasaklamıştır. Bu düzenleme, yasağı yalnız yönlendirmeyi organize edenle sınırlı tutmamakta, sonucundan yararlananı da kapsamaktadır.
Bununla birlikte kabul fiilinin de somut olarak ortaya konulması gerekir. Eczacının, reçetelerin yönlendirme yoluyla geldiğini bilerek kabul ettiğine ilişkin olguların belgeyle gösterilmesi beklenir.
Bu nedenle isnat "kabul" üzerine kuruluysa, hangi reçetelerin hangi kanaldan geldiği ve eczacının bu duruma ilişkin bilgisinin neye dayandırıldığı incelenmelidir. Bu iki husus gösterilmedikçe kabul fiili soyut kalır.
| İsnat Edilen Fiil | m.24/2 Kapsamı | Gerekli Somut Delil | Savunma Kontrolü |
|---|---|---|---|
| Kurum, hekim veya üçüncü kişiyle işbirliği | Açık veya gizli işbirliği | Anlaşmaya ilişkin bilgi ve belgeler, iletişim kayıtları | Salt reçete yoğunluğuna mı dayanılıyor |
| Simsar veya kurye bulundurma | Yönlendirici personel | Kişinin fiilî faaliyeti, görev tanımı, çalışma kayıtları | Personelin gerçek görevi gösterilebiliyor mu |
| Reçete toplama | Reçetelerin bir araya getirilmesi | Toplama eyleminin nasıl gerçekleştiği | Toplama iddiası somutlaştırılmış mı |
| Reçete yönlendirme | Reçetenin eczaneye yöneltilmesi | Yönlendirmenin kanalı ve failinin belirlenmesi | Kim, ne şekilde yönlendirmiş |
| Yönlendirilmiş reçeteyi kabul | Bu yolla gelen reçetenin kabulü | Hangi reçeteler, hangi kanaldan gelmiş | Eczacının bilgisi neye dayandırılmış |
Reçete Yönlendirme Nasıl İspatlanmalıdır?
İspat, bu uyuşmazlıkların merkezindeki meseledir. İdari yaptırım kararının denetlenebilmesi, fiilin somut biçimde ortaya konulmasına bağlıdır.
Kabahatler Kanununun 25. maddesi, idari yaptırım kararında ilgili kişinin kimliği ve adresi, fiilin işlendiği yer ve zaman ile fiilin kanuni unsurlarının gösterilmesini ve delillerin belirtilmesini aramaktadır. Bu unsurlar, soyut bir anlatımın yeterli sayılmamasının hukuki dayanağını oluşturur.
Bu nedenle "soruşturma raporlarında reçete yönlendirmesi tespit edilmiştir" biçimindeki bir ifade tek başına yeterli olmayabilir. Kimin, ne şekilde ve hangi reçeteler bakımından yönlendirme yaptığının açıklanması gerekir.
Reçete Yönlendirme Cezası Ne Kadardır?
Kanunda öngörülen ceza aralığı 5.000 TL ilâ 50.000 TL'dir. Ancak bu tutarlar kanun metnindeki nominal değerlerdir; bugün fiilen ödenecek miktarı doğrudan göstermez.
İdari para cezaları, Kabahatler Kanununun 17. maddesinin yedinci fıkrası uyarınca her takvim yılı başından geçerli olmak üzere yeniden değerleme oranında artırılır. Bu nedenle uygulanacak güncel tutar, işlem tarihindeki yeniden değerleme uygulamasına göre belirlenir.
Aralık içinde hangi tutarın uygulanacağı da ayrı bir meseledir. Cezanın alt sınırdan mı yoksa üst sınırdan mı belirlendiği ve bu tercihin gerekçelendirilip gerekçelendirilmediği, karara karşı ileri sürülebilecek hususlardandır.
Fiilin Tekrarında Ceza Nasıl Uygulanır?
Kanun tekerrür için açık bir düzenleme içermektedir. Fiilin tekrarı hâlinde verilecek ceza, daha önce verilen cezanın iki katı olarak uygulanır.
Bu düzenlemenin uygulanabilmesi için önceki bir cezanın varlığı ve fiillerin aynı nitelikte olması aranır. Bu nedenle bir dosyada tekerrür iddiası ileri sürülüyorsa, dayanak yapılan önceki cezanın ne zaman verildiği, kesinleşip kesinleşmediği ve aynı fiile ilişkin olup olmadığı kontrol edilmelidir.
Tekerrür hükmü cezanın miktarını doğrudan etkilediğinden, bu kontrol savunmanın önemli bir parçasını oluşturur. Önceki cezanın kaldırılmış olması hâlinde tekerrür hesabının dayanağı da tartışmalı hâle gelir.
Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 2019/11219 Sayılı Kararı
Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 16.09.2019 tarihli, E.2019/31367, K.2019/11219 sayılı kararı, bu alandaki ispat ölçütünü göstermesi bakımından önem taşır. Karara konu olayda eczacı hakkında 6197 sayılı Kanunun 24. maddesi kapsamında 50.000 TL idari para cezası verilmişti.
Daire, idari yaptırım kararında Kabahatler Kanununun 25. maddesi gereği fiilin, yer ve zamanın ve delillerin açıkça gösterilmesi gerektiğini belirtmiştir. Somut olayda yalnız soruşturma raporlarında reçete yönlendirmesi tespit edildiği yönündeki anlatım yeterli görülmemiş; kimin, ne şekilde reçete yönlendirdiğinin açıklanması gerektiği vurgulanmıştır. Olguların değerlendirilmesinde eczanenin bulunduğu yerdeki tek eczane olması da dikkate alınmıştır.
Sonuç olarak Daire, bu bozma nedenini kabul ederek 50.000 TL tutarındaki yaptırım kararını kaldırmıştır. Üst sınırdan verilen cezanın orantılılığına ilişkin ikinci bozma nedeni hakkında ise, ceza ilk nedenle kaldırıldığından ayrıca karar verilmemiştir. Bu nedenle karar, orantılılık yönünden verilmiş bir tespit olarak sunulamaz.
İdari Yaptırım Tutanağında Hangi Unsurlar Bulunmalıdır?
Yukarıdaki karar, tutanak ve karar içeriğinin ne kadar belirleyici olduğunu göstermektedir. Kabahatler Kanununun 25. maddesindeki unsurlar bu nedenle ayrı ayrı kontrol edilmelidir.
Kararda ilgili kişinin kimlik ve adres bilgileri, fiilin işlendiği yer ve zaman, fiilin kanuni unsurları ile dayanılan deliller gösterilmelidir. Bunların yanında yaptırımın türü ve miktarı ile kanun yolu bilgisi de kararın parçasıdır.
Bu unsurlardan birinin bulunmaması, kararın şekil ve sebep yönünden tartışılmasına imkân verir. Bu nedenle karar tebliğ edildiğinde içeriğin madde madde kontrol edilmesi yerinde olur.
Reçete Yönlendirme Cezasına Karşı Nereye Başvurulur?
Salt idari para cezasına karşı, kararın tebliğ veya tefhim edildiği tarihten itibaren 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine başvurulabilir. Bu, Kabahatler Kanununun 27. maddesindeki genel başvuru yoludur.
Bu nedenle idari yargıdaki genel dava süresi ve merci, salt para cezası bakımından otomatik olarak uygulanmaz. Başvuru mercii ve süre işlemin niteliğine göre belirlenir; yalnızca idari para cezası söz konusuysa izlenecek yol Sulh Ceza Hâkimliğidir.
Buna karşılık aynı olay nedeniyle ruhsata ilişkin bir idari işlem veya ayrı bir disiplin süreci de yürüyorsa, bunların görevli yargı yeri ayrıca değerlendirilir. Eczaneye uygulanan para cezalarının genel rejimi için eczaneye verilen para cezasının iptali başlıklı içerik incelenebilir.
Reklam Yasağı ve Disiplin Cezasıyla Farkı
Reçete yönlendirme, eczanelerde reklam yasağıyla karıştırılmamalıdır. Reklam yasağı esas olarak Deontoloji Tüzüğü ile Yönetmeliğin tabela, vitrin ve tanıtıma ilişkin hükümlerinden doğarken; reçete yönlendirme 6197 sayılı Kanunun 24. maddesinde ayrıca düzenlenmiştir. Bu ayrım için eczanelerde reklam yasağı ve sosyal medya başlıklı içerik incelenebilir.
Disiplin boyutu da ayrı bir rejimdir. Aynı fiil meslek disiplini süreci bakımından da değerlendirilebilir; ancak bu süreç kendi usulüne göre yürür ve bu sayfada kesinleştirilmez. Ayrıntı için eczacı disiplin cezası başlıklı içerik incelenebilir.
Disiplin dayanağı bakımından tarihe duyarlı bir gelişme de bulunmaktadır. Anayasa Mahkemesinin E.2025/189, K.2025/259 sayılı kararıyla 6643 sayılı Kanunun 30. maddesi iptal edilmiş olup iptal hükmü 10.09.2026 tarihinde yürürlüğe girecektir. Bu tarih veya sonrasında yürütülen disiplin işlemlerinde kanuni dayanak yeniden kontrol edilmelidir.
Sonuç
Söz konusu yaptırım, 6197 sayılı Kanunun 24. maddesinin ikinci fıkrasındaki yasaklara aykırılığa bağlanan idari para cezasıdır. Kanun dört ayrı davranışı yasaklamıştır: kurum, hekim veya üçüncü kişilerle işbirliği; simsar, kurye veya yönlendirici personel bulundurma; reçete toplama veya yönlendirme; bu yollarla gelen reçetelerin kabulü.
Ceza bakımından Kanunda 5.000 TL ilâ 50.000 TL nominal aralık öngörülmüş, fiilin tekrarında ise cezanın daha önce verilen cezanın iki katı olarak uygulanacağı düzenlenmiştir. Uygulanacak güncel tutar ise yeniden değerleme yönünden ayrıca kontrol edilmelidir.
İspat bu uyuşmazlıkların merkezindedir. Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 16.09.2019 tarihli kararı, soyut bir tespitin yeterli olmadığını ve kimin ne şekilde reçete yönlendirdiğinin açıklanması gerektiğini ortaya koymuştur. Salt idari para cezasında ise kanun yolu, tebliğ veya tefhimden itibaren 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine başvurudur.
Altın Tavsiye
Reçete yönlendirme isnadıyla bir yaptırım kararı tebliğ edildiğinde önce kararın içeriğini Kabahatler Kanununun 25. maddesindeki unsurlara göre kontrol edin: fiilin ne olduğu, nerede ve ne zaman işlendiği, hangi delillere dayanıldığı ve kimin ne şekilde yönlendirme yaptığı gösterilmiş mi? Karar yalnız bir rapora atıfla soyut biçimde kurulmuşsa bu, ileri sürülebilecek en somut iddiadır. Tekerrür iddiası varsa dayanak yapılan önceki cezanın tarihini ve kesinleşme durumunu ayrıca inceleyin. Kanun yolu şerhini de okuyun; salt para cezasında başvuru mercii idare mahkemesi değil Sulh Ceza Hâkimliğidir ve süre 15 gündür.
Hukuki Bilgilendirme
Bu içerik; 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanunun 24. maddesi, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17, 25 ve 27. maddeleri, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 16.09.2019 tarihli E.2019/31367, K.2019/11219 sayılı kararı ile Anayasa Mahkemesinin E.2025/189, K.2025/259 sayılı kararı dikkate alınarak genel bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır. Kanun metnindeki nominal tutarlar yeniden değerlemeye tabi olduğundan uygulanacak güncel ceza miktarı, kanun yolu ve varsa disiplin boyutu somut işlem ile yürürlükteki metin üzerinden ayrıca kontrol edilmelidir.
Güncelleme Tarihi: 03.09.2026
Yazan: Av. Bilgehan Utku
Kontrol Eden: Mil Hukuk & Danışmanlık
Sıkça Sorulan Sorular
Reçete yönlendirme, reçetenin hastanın serbest tercihi dışında belirli bir eczaneye gönderilmesi veya o eczaneye yöneltilmesiyle bağlantılı faaliyetleri ifade eder. 6197 sayılı Kanunun 24/2. maddesi yalnız doğrudan yönlendirmeyi değil, reçete gönderilmesi amacıyla açık veya gizli işbirliğini, simsar-kurye kullanımını ve bu yollarla gelen reçetelerin kabulünü de kapsayan geniş bir yasak kurar.
Reçete toplama 6197 sayılı Kanunun 24/2. maddesinde açıkça yasaklanan davranışlardan biridir. Burada reçetelerin hastalardan veya üçüncü kişilerden toplanarak belirli bir eczaneye ulaştırılması gündeme gelir. Ancak yaptırım uygulanabilmesi için yalnız “reçete sayısı fazla” denilmesi yeterli olmamalı; toplama fiilinin nasıl gerçekleştiği, kim tarafından yürütüldüğü ve hangi somut delillere dayandığı gösterilmelidir.
Eczacının kendisine reçete gönderilmesi amacıyla hekim, sağlık kurumu veya üçüncü kişilerle açık ya da gizli işbirliği yapması yasaktır. Her mesleki iletişim veya yakınlık otomatik olarak yasak işbirliği sayılmaz; belirleyici olan reçetelerin belirli eczaneye gönderilmesine yönelik bir düzen veya faaliyetin bulunmasıdır. Bu nedenle somut dosyada iletişimin amacı ve yönlendirme bağlantısı ayrıca ispatlanmalıdır.
Reçetelerin belirli eczaneye yönlendirilmesi amacıyla simsar, kurye elemanı veya benzeri yönlendirici personel bulundurulması Kanunda ayrıca yasaklanmıştır. Kişinin iş sözleşmesindeki unvanından çok fiilen ne yaptığı önemlidir. Normal teslim veya lojistik görevi ile reçete toplama-yönlendirme faaliyeti birbirinden ayrılmalı; yaptırım için kişinin reçetelerin eczaneye yönlendirilmesindeki somut rolü ortaya konulmalıdır.
Kanun yalnız reçeteyi yönlendiren davranışları değil, bu yollarla gelen reçetelerin eczacı tarafından kabul edilmesini de yasak kapsamına alır. Bununla birlikte kabul isnadının somutlaştırılması gerekir. Hangi reçetelerin hangi yönlendirme kanalıyla geldiği ve eczacının bu durumu bilerek kabul ettiğinin hangi olgulara dayandırıldığı yaptırım kararında ve delillerde gösterilmelidir.
6197 sayılı Kanunun 24/2. maddesinde 5.000 TL ile 50.000 TL arasında kanuni nominal idari para cezası aralığı yer almaktadır. Bu rakamlar 2026 yılında doğrudan ödenecek güncel tutar olarak okunmamalıdır; idari para cezalarının yeniden değerleme sistemi ayrıca dikkate alınır. Somut kararda uygulanan miktarın hangi hesap ve gerekçeyle belirlendiği kontrol edilmelidir.
Hayır. Kanun metnindeki 5.000–50.000 TL aralığı nominal kanuni değerleri gösterir. Kabahatler Kanununun 17/7. maddesi uyarınca idari para cezaları yeniden değerlemeye tabi olduğundan, 2026 yılında uygulanacak güncel alt ve üst sınır somut işlem tarihi bakımından ayrıca hesaplanmalıdır. Bu nedenle eski mevzuat metnindeki rakamı güncel ceza olarak aynen aktarmak yanıltıcı olur.
6197 m.24/2, fiilin tekrarı hâlinde verilecek idari para cezasının daha önce verilen cezanın iki katı olarak uygulanacağını düzenler. Tekerrür ileri sürülen dosyada önceki cezanın gerçekten aynı nitelikteki fiile ilişkin olup olmadığı, hangi tarihte verildiği ve hukuki durumunun ne olduğu incelenmelidir. Önceki yaptırımın kaldırılmış olması gibi durumlar tekerrür hesabını tartışmalı hâle getirebilir.
İspat yalnız reçete sayısındaki yoğunluğa veya soyut bir soruşturma raporuna dayandırılmamalıdır. Kabahatler Kanununun 25. maddesi çerçevesinde fiilin yer, zaman ve kanuni unsurları ile deliller gösterilmelidir. Yargıtay 19. Ceza Dairesinin E.2019/31367, K.2019/11219 sayılı kararı da kimin, ne şekilde reçete yönlendirdiğinin somutlaştırılmasını özellikle vurgulamaktadır.
Kararda eczacı hakkında 6197 m.24 kapsamında verilen 50.000 TL idari para cezası incelenmiştir. Yargıtay, yalnız soruşturma raporlarında reçete yönlendirmesi tespit edildiği biçimindeki soyut anlatımı yeterli bulmamış; fiilin, yer-zamanın ve delillerin açıklanması gerektiğini belirtmiştir. Karar üst sınır cezasını “orantısız” bulduğu için değil, somutlaştırma eksikliği nedeniyle önem taşır.
Salt idari para cezasına karşı Kabahatler Kanununun 27. maddesi uyarınca tebliğ veya tefhimden itibaren 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine başvurulabilir. Bu süre, disiplin kararlarına veya ruhsata ilişkin ayrı idari işlemlere uygulanacak sürelerle karıştırılmamalıdır. Aynı olayda birden fazla işlem varsa her işlemin hukuki niteliği ve başvuru yolu ayrı ayrı belirlenmelidir.
Hayır. Reklam yasağı; tabela, vitrin, tanıtım ve sosyal medya gibi mesleki tanıtım faaliyetlerinin sınırlarına ilişkindir. Reçete yönlendirme ise 6197 sayılı Kanunun 24. maddesinde özel olarak düzenlenen; reçetenin belirli bir eczaneye gönderilmesini sağlayan işbirliği, simsar-kurye kullanımı, toplama, yönlendirme ve yönlendirilmiş reçeteyi kabul fiillerini kapsayan ayrı bir yaptırım rejimidir.
